In deze scriptie wordt een antwoord gezocht op de vraag: welke aspecten bevorderen de transfer van kennis bij Computer Ondersteund Opleiden?

De rol van Informatie en Communicatie Technologie (ICT) in de maatschappij wordt steeds groter. Ook in (bedrijfs-)opleidingen is deze invloed zichtbaar: ondersteuning in de vorm van bijvoorbeeld tekstverwerking en het opslaan van gegevens, het gebruik van internet, programma’s voor opleidingsadministratie en Computer Ondersteund Opleiden (COO).

Computer Ondersteund Opleiden (COO) is een didactische werkvorm waarbij de leerstof, oefeningen en/of toetsen in de computer zijn opgeslagen en, bestuurd door een programma, voor de individuele deelnemer beschikbaar zijn. Het programma reageert adequaat op de handelingen van de deelnemer waardoor de voortgang en het niveau van de opleiding zo goed mogelijk aan de deelnemer zijn aangepast.

Het grote aantal toepassingsgebieden en de verschillende vormen van COO (drill and practice, tutoriële uitleg en simulaties) maken het moeilijk om de verschillende COO programma's te vergelijken. Wel zijn er een achttal kenmerken van COO te benoemen die deze programma's in meer- of mindere mate met elkaar verbinden.

Voor organisaties is het in deze snel veranderende (kennis) maatschappij van steeds groter belang om kennis voortdurend op peil te houden en uit te breiden, onder andere in de vorm van bedrijfsopleiden.

Kennis wordt in deze scriptie beschouwd een -al dan niet bewust- persoonlijk vermogen dat iemand in staat stelt een bepaalde taak uit te voeren. Dit vermogen is het metaforisch product van de informatie (I), de ervaring (E), de vaardigheden (V) en de attitude (A) waarover iemand op een bepaald moment beschikt. Hierbij is informatie de expliciete kenniscomponent, en zijn ervaring, vaardigheid en attitude de impliciete kenniscomponent. Leren is in deze definitie het doorlopen van een proces waarmee (impliciete en/of expliciete) kennis gecreëerd wordt.

Er is sprake van transfer als deze kennis wordt toegepast in een andere situatie dan deze is opgedaan. Voor de mate van transfer wordt gesproken van transferafstand, waarbij de verschillen tussen leersituatie en toepassingssituatie bij near-transfer gering zijn en bij far-transfer groter. Van de maatregelen die te nemen zijn om transfer te bevorderen worden er in deze scriptie tien onderscheiden.

Door nu de kenmerken van COO te koppelen aan de transfermaatregelen onstaat een beeld waaruit blijkt dat COO vooral geschikt is voor het aanbieden van expliciete kennis in leersituaties die primair gericht zijn op het bereiken van near-transfer.